Saint-Malo

Semper fidelis

De Kapersstad

Een ware burcht van de Smaragdkust

Saint-Malo strekt zich uit vanaf de riviermonding van de Rance tot aan Le Havre du Lupin. Sinds 1967 en de fusie van 3 voormalige gemeenten: Saint-Servan, Paramé en Saint-Malo, is de agglomeratie Saint-Malo nu een stad met bijna 50.000 inwoners.

 

Een rots in het water

Deze "Intra-Muros" oude binnenstad, zo aantrekkelijk voor bezoekers, bood van oorsprong alléén plaats aan een hermitage bewoond door Aaron, waarvan de kapel te zien is op het hoogste punt van de rots.

Mac Low

Mac Low, een Gallische monnik die tijdens de 6e eeuw in Armorica kwam evangeliseren, gaf Saint-Malo zijn naam. Hij ging wonen op de rocher d'Alet, tegenover de rocher d'Aaron. Om tegen de invasies te vechten werd het eilandje al gauw versterkt om in de loop van de volgende eeuwen een zeestad te worden met een geest van onafhankelijkheid. De lijfspreuk van de stad is dan ook "Ni breton, ni français, Malouin suis!" (Niet Bretons, niet Frans, maar van Saint-Malo ben ik!).

 

Uitbreiding van de stad in de loop der tijd

Jean de Chatillon wilde zijn kerk niet herbouwen en verplaatste daarom in augustus 1152 het pauselijke hoofdkwartier van Alet naar de rocher d'Aaron, dat een hoogtij eiland was geworden sinds de verschrikkelijke maar ook legendarische vloedgolf van maart 709.

Deze rots wordt vervolgens een asiel voor arme vissers, en dan voor rijkere burgerlijke families en de adel, voordat het de burcht van de "Messieurs de Saint-Malo" wordt, zoals het genoemd werd, want dankzij hun rijkdommen konden zij geld lenen aan de Koning van Frankrijk. In de oude binnenstad zijn hun woningen, waarvan een groot aantal op de lijst van Historische Monumenten staan, nog te zien: herenhuizen in het centrum en de bekende "malouinières" buitenhuizen op het platteland.

Onder invloed van Saint Jean de la Grille wordt de stad, in de schaduw van de prachtige Saint-Vincent kathedraal, een belangrijk centrum voor Europese zeehandel, die zo machtig wordt dat de inwoners van Saint-Malo zichzelf tot republiek benoemen, net als Venetië, en verklaren in 1590 hun onafhankelijkheid ten opzichte van de kroon. Dit duurt maar vier jaar, maar hier komt wél de uitspraak "Niet Bretons, niet Frans, maar van Saint-Malo ben ik!" vandaan.

 

Groei - Zeilmakerij - Vakantiebestemming 

Bij de parochie van Saint-Servan zijn een groot aantal touwslagerijen, zeilmakerijen en scheepswerven te vinden. Hier is alles gericht op zee. In het meer groene Paramé liggen plattelandshuizen van rijke handelaren uit Saint-Malo maar ook een zomerparochie. 

In 1689 geeft de koning aan Vauban de opdracht om rondom de stad een defensiegordel te bouwen; de forten La Conchée, Harbour, Petit Bé en National zorgen ervoor dat Saint-Malo niet kan worden veroverd door vijandige schepen.

In 1708 wordt de oude binnenstad achter de middeleeuwse stadmuren wat krap en er wordt daarom gestart met een eerste uitbreiding, waarna er in de loop van de tijd nog drie andere uitbreidingen volgen, die de stad zijn huidige aanzien hebben gegeven. Eén van de nieuwe stadsdelen draagt de typische naam van "Californië". Hier ligt één van de mooiste herenhuizen uit de 18e eeuw.

Een stad van bekende namen  

Saint-Malo, stad van Kunst en Geschiedenis, staat synoniem voor dromen, avontuur en reizen, en is de bakermat van bekende namen uit de geschiedenis: Chateaubriand de Romanticus, waarvan het graf met zicht op zee bij laagtij kan worden bezocht; de kapers Robert Surcouf en René Duguay-Trouin; Jacques Cartier en zijn landhuis dat herinnert aan zijn reis naar Canada. En hoewel de voor 80% verwoeste stad na de bevrijding van 1944 veel heeft moeten verduren is alles dankzij architect Louis Arretche en burgemeester Guy la Chambre weer uit het as verrezen, met behulp van een geschiedenisgetrouwe herbouw.

 

Levendige streek 

Saint-Malo is ook de plek van Europa's grootste springtij net als belangrijke culturele- en zeilevenementen: de Tall Ships’ Race, Festival Etonnants Voyageurs, de Route du Rhum, Quai des Bulles, de Transat Québec - Saint-Malo, Folklores du Monde, de Route du Rock. Met de komst van de TGV, waardoor de stad nog maar 2u17 van de hoofdstad af ligt, is Saint-Malo een moderne stad geworden die uitstekend meekan met de 21e eeuw.

3.658 hectare - 45.130 inwoners - Inwoners worden Malouins & Malouines - Servannais & Servannaises- Paraméens & Paraméennes genoemd