Saint-Guinoux

Port Winiau

Saint-Guinoux ©P. Contin

Op de grens tussen de "Marais Blanc" en de "Marais Noir"

Deze gemeente ligt deels op de heuvel en deels op het lage deeel van de moerassen van Châteauneufs, achter de kustlijn.

Vroeger heette Saint-Guinoux eerst Port Winiau, een haventje dat onder de Romeinse bezetting erg bekend was. Vandaag de dag ligt er een dijk langs de zee en het water komt dus niet meer tot aan Saint-Guinoux. Hier ligt nu een groot nat gebied, vol afvoersloten en beplant met riet en populieren.

De bijzondere topografie van dit plaatsje op een helling van 45 meter hoog begrenst het wegennet. Rondom deze noord-zuid ader liggen allerlei gehuchten die een doorlopende lijn van gebouwen vormen.

 

Saint-Guinoux

Het stenen erfgoed

is redelijk bescheiden, met uitzondering van de Manoir de Maupertuis, die in de 16e eeuw werd gebouwd en tijdens de 18e eeuw werd gerestaureerd. Dit is het voormalige eigendom van de gelijknamige wiskundige en naturalist. Het oratorium van Notre Dame de la Garde, beschermvrouwe van de zeelieden, ligt op een voormalige observatiepost en de kerk dateert uit het tweede deel van de 18e eeuw.

 

Saint-Guinoux

Verder loopt ...

het beekje de Meleuc door het dorp, dat gebruikt wordt voor het droogleggen van het moeras ten zuiden van Saint-Guinoux, en dat doorloopt tot aan het Canal des Allemands, een kanaal dat tijdens de Tweede Wereldoorlog tot aan de baai door de Duitsers werd gegraven. Dit kanaal was bedoeld om het moeras onder water te zetten zodat de gealieërden niet binnen konden vallen, aangezien dit deel van het moeras onder de zeespiegel lag. Vandaag de dag loopt het water van het kanaal door andere sloten en zorgt voor de waterregulatie van het moeras, maar biedt ook een kolonisatieplek voor verschillende vogels.

 

 

Parc Phyto-restauré

Sinds 2017 heeft de gemeente een centrum voor duurzame ontwikkeling: het parc phyto-restauré. Deze plek was vroeger vervuild en niet bewoonbaar. Het is nu een toeristische en culturele bestemming voor families geworden, met een intergenerationele moestuin, een appelboomgaard, beeldhouwwerken en een pedagogisch parcours.

 

648 hectare - 1.172 inwoners - Inwoners worden Guinoléens & Guinoléennes genoemd