Plerguer

De Parochie van Arcar

De eerste geschreven referenties over deze parochie dateren uit de 9e eeuw.
De naam Plerguer komt uit het Bretonse "Ploev" (parochie) en de naam van een persoon "Arcar", wat dus zoveel betekent als "de Parochie van Arcar". Poevarcar werd later Plerguer. Maar het blijkt dat de parochie al lang daarvoor bestond, omdat er Gallo-Romeinse overblijfselen zijn gevonden in verschillende gehuchten. Plerguer werd ook doorlopen met een Romeinse weg die van Corseul in de Côtes d’Armor naar Avranches in de Manche liep.

Een plattelandsdorp

In het zuiden van Plerguer liggen de bossen van Beaufort en Mireloup net als twee gelijknamige meren, die een echte waterbron voor de streek vormen. In het noorden ligt een grotendeels moerasachtig gebied, dat lang onderwerp is geweest van conflicten en processen om te bepalen wiens eigendom dit gebied zou zijn. Uiteindelijk wint Plerguer en maakt er een belangrijke inkomstenbron van, door er weiden van te maken, die verhuurd werden aan boeren voor hun dieren.

En 1911 en 1912 worden er in het moerasgebied droogleggingswerkzaamheden uitgevoerd. Er worden sloten en grachten gegraven die het rietland in percelen opdelen. Langs deze kanalen worden populieren geplant.

 

Plerguer

Een plaats rijk aan steen

De huizen zijn gebouwd van graniet, afkomstig uit de ondergrond en uit het nabijgelegen Lanhélin. Tijdens de 20e eeuw wordt er ook blauw graniet gebruikt uit Saint-Pétreux, een gehucht in het zuidoosten van het dorp.

 

De "badious" kers

Qua cultuur is het traditionele feest van de Badious de moeite waard. Dit evenement dat tussen half mei en half juni plaatsvindt, viert de komst van het voorjaar en de bekende kersen uit Plerguer: de badious. Optochten, een traditionele markt en muziek staan op het programma van dit feestelijke weekend.

Qua natuur: het dorp kan worden bezocht via twee wandel- en paardrijpaden.

 

2.019 hectare - 2.800 inwoners - Inwoners worden Plerguerrois & Plerguerroises genoemd